Matt Lippert vertegenwoordiger van landbouw op de Amerikaanse Universiteit van Winsconsin zegt dat de federale regelgeving voor landbouw al sinds 1970 in werking is en elk jaar een update krijgt. De belangrijkste zaken met betrekking tot melk zijn de regels die toestaan dat melkveehouders producten aan de regering kunnen verkopen, waardoor er een bodem in de markt ontstaat. Het gaat dan om kaas, boter en melkpoeder.
De regering probeert om geen regelgeving te hanteren die de prijzen beschermt. Vandaar dat de prijs die zij betalen voor melk niet in de buurt komt van een tarief, waarmee melkveehouders goed kunnen werken. Het is gewoon een hele lage prijs’, zegt Lippert.
Walter Schuette, familie van de eigenaren van de Rail en Riverview Farms een melkveehouderij met 185 holsteiners, zet zich als sinds 2000 in voor een ander prijssysteem dat eenvoudiger in gebruik is dan het huidige systeem.
‘Het ligt ingewikkeld en is moeilijk in het gebruik, waardoor het voor mensen haast onmogelijk is om kritiek te leveren op het systeem’, aldus Schuette.
Schuette zegt dat hij minstens $15 cwt melk, $0,33 per kg melk, nodig heeft om het de kosten van de melkproductie eruit te halen. De consument betaalt in de supermarkt echter veel meer voor een pak melk. Melkveehouders krijgen ongeveer 29 cent van een dollar in de retail.
Jeff Lyon legt uit dat het prijssysteem van de regering dat ooit ontworpen is om te functioneren als een soort vangnet niet meer zijn werk doet. ‘Nu functioneert het systeem meer als een rem op de melkprijs’, aldus Lyon, voorzitter voor de afdeling regeringszaken bij het Winsconsin Farm Bureau.
Lippert zegt dat het ontmoedigen van melkveehouders om te veel melk te leveren kan meehelpen om de markt te stabiliseren en het prijsniveau omhoog kan duwen. ‘Als je de productie in het verleden als basis neemt kun je zeggen dat een melkveehouder voor die melk een goede prijs hoort te krijg. Lever je meer dan hoor je daar een slechte prijs voor te krijgen. Wanneer extra melk niks meer oplevert gaan melkveehouders wel oppassen met overproductie.'